مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٩٢ - امر سوم واجبات احرام

است تلبيه را بجاى آورد.

مسأله ٢٤٢- اگر مكلّف پس از نيّت احرام و پوشيدن جامه‌هاى آن شك كند كه تلبيه را بجاى آورده يا نه، بنا مى‌گذارد كه تلبيه را بجا نياورده است پس مى‌تواند محرّمات احرام را انجام دهد.

مسأله ٢٤٣- اگر مكلّف كارى انجام دهد كه كفّاره دارد، ولى شك كند كه آيا بعد از تلبيه بوده كه كفاره بر عهده‌اش باشد، يا قبل از آن بوده تا كفّاره بر وى واجب نباشد، در اين صورت بنابر اظهر كفّاره واجب نمى‌باشد چه زمان تلبيه و زمان آن مجهول باشد و چه زمان يكى از آن دو معلوم و ديگرى مجهول باشد.

مسأله ٢٤٤- مستحب است مكلّف در ميقات، غسل احرام بجاى آورد و بنابر اقوى اين استحباب شامل زن حائض و نفساء نيز مى‌شود و اگر مسافر بيم آن دارد كه در ميقات، دسترسى به آب ممكن نباشد، مى‌تواند قبل از ميقات غسل كند، و اگر در ميقات به آب دسترسى پيدا كرد، غسل را اعاده نمايد. و اگر بعد از غسل و قبل از احرام بستن، حدث اصغر از وى صادر شود، و يا چيزى را بخورد و يا بپوشد كه بر محرم جايز نيست، غسل را اعاده نمايد.

امر سوّم: واجبات احرام‌

مسأله ٢٤٥- واجب است مرد محرم در دو جامه احرام ببندد: يكى را مانند لنگ بدور كمر خويش بسته كه آن را «ازار» گويند، و ديگرى را مانند عبا بدوش بيندازد كه آن را «رداء» نامند. اين كار بايد پس از كندن لباس‌هاى معمولى كه پوشيدن آنها بر محرم- چه در ابتدا و چه‌