مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٨٩ - دوم - تلبيه

آن حجّ را بنمايد.

٢- قصد قربت: يعنى احرام عمره يا حج بايد به قصد قربت انجام گيرد.

٣- اخلاص: يعنى احرام عمره بايد همراه با اخلاص و بدون ريا بجاى آورده شود.

دوّم- تلبيه:

كه مكلف مى‌گويد: «لبّيك، اللّهم لبّيك لبّيك لا شريك لك لبّيك»؛ و بنابر احتياط استحبابى اين جمله را نيز به آن اضافه نمايد: «انّ الحمد و النعمة لك و الملك، لا شريك لك لبّيك».

مكلف بعد از نيّت احرام و خواندن تلبيه احرامش منعقد گشته و شرعا محرم مى‌گردد و امورى بر وى حرام مى‌شود، اگر مكلف پس از نيّت، تلبيه نگويد، شرعا احرام وى منعقد نمى‌گردد و لذا محرماتى كه بعدا به تفصيل ذكر خواهد شد بر وى حرام نمى‌باشد.

مسأله ٢٣١- در صحّت احرام شرط نيست كه محرم هنگام نيت قصد كند علاوه بر انجام ندادن محرماتى كه بعدا به تفصيل ذكر خواهد شد در نيّت اوّل موارد مخصوصى را مرتكب نشود. گفته مى‌شود در صحت احرام محرم معتبر است كه مكلف اراده كند كه جماع و استمناء را مخصوصا ترك نمايد، ولى اقوى آن است كه اين دو مانند ساير محرمات مى‌باشد.

مسأله ٢٣٢- واجب است مكلّف، الفاظ تلبيه و جملات آن را ياد بگيرد تا بتواند بصورت صحيح ادا كند. اگر كسى اين كلمات و عبارات را به وى تلقين كرده و او، آن جملات را به زبان آورد كافى است.

مسأله ٢٣٣- اگر براى يادگيرى الفاظ تلبيه فرصتى نباشد، و تلقين‌