مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٥ - احكام نايب گرفتن

حتى كفاف هزينه حج ميقاتى را نيز نكند، مال ورثه مى‌شود بشرط اينكه ميت بدهى و يا وصيت ديگرى نداشته باشد.

مسأله ١٠٧- اگر بر گردن ميتى حجّة الاسلام باشد، چنانچه تركه بيش از مخارج حج باشد، تصرف ورثه در مقدار زائد جايز است بشرط اينكه مقدمات نيابت فراهم شود و از فوت آن بيم نداشته باشند و الّا جايز نيست.

مسأله ١٠٨- اگر مقدار تركه از حد اقل هزينه حج كمتر باشد، وجوب حج ساقط مى‌گردد و كل تركه ملك ورثه خواهد بود به شرط آنكه بدهى و يا وصيّتى نباشد؛ و واجب نيست ورثه، هزينه حج را از اموال شخصى خود تكميل نمايند، همانگونه كه واجب نيست ورثه تمام مخارج حج را بذل نمايند، و در اين حكم بين اينكه ميّت به انجام حج وصيّت كرده و يا نكرده باشد فرقى نيست.

مسأله ١٠٩- اگر شخصى كه حجّة الاسلام بر او واجب است، بدون وصيت به آن، فوت نمايد، واجب است براى او فقط نايب حج ميقاتى بگيرد بلكه حتى مى‌تواند از نزديكترين ميقات برايش نايب بگيرد.

مسأله ١١٠- اگر حجّة الاسلام بر شخصى واجب شود و قبل از انجام حج از دنيا برود، واجب است در همان سال فوت وى شخصى را اجير نمايد، و تأخير آن تا سال آينده جايز نيست و نيافتن كسى كه اجرت حج ميقاتى در آن سال را بپذيرد، نمى‌تواند براى ورثه عذر تأخير باشد، و لازم است در اين صورت هزينه حج بلدى را از اصل تركه بپردازند، و همچنين اگر كسى بيش از مبلغ متعارف هزينه طلب‌