مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٣ - احكام نايب گرفتن

آن است كه از ورثه او نيز اجازه گرفته شود.

احكام نايب گرفتن‌

مسأله ١٠٣- اگر بر كسى حج واجب شود و با فراهم بودن همه شرايط تا هنگام وفات آن را انجام ندهد، واجب است حج نيابتى از جانب او انجام گيرد و هزينه‌هاى اين حجّ از تركه وى پرداخت مى‌گردد؛ بنابراين اگر ميت به حج وصيّت نكرده باشد، تنها هزينه حج ميقاتى از تركه او داده مى‌شود و بيش از اين مقدار ميت حق ندارد، و در حج ميقاتى هزينه سفر از ميقات به بعد به نايب داده مى‌شود كه مخارج آن كمتر از هزينه حج بلدى است؛ بنابراين اگر در نواحى ميقات مانند مدينه منوره كسى پيدا شود كه امكان اجير نمودن وى براى حج باشد، نايب گرفتن او كافى است.

و امّا اگر ميّت به حج وصيّت كرده است، هزينه حج بلدى از تركه او داده مى‌شود، يعنى اگر ميت در مورد ثلث اموال خويش وصيت كرده باشد كه در موارد خير و احسان صرف شود، واجب است اوّل هزينه و مخارج حج از اصل و مجموع تركه جدا گردد و سپس ما بقى اموال به سه قسمت تقسيم گرديده و يك قسمت آن طبق وصيّت ميّت مصرف گردد.

مسأله ١٠٤- اگر ميّت به انجام حج وصيت نمايد و در ضمن، ثلث مالش را براى موارد ديگر وصيت كند، در مرحله اوّل واجب است از كلّ تركه هزينه يك حج بلدى پرداخت گردد، سپس ثلث باقيمانده در موارد وصيّت صرف شود.