مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٩٠ - دوم - تلبيه

هم ممكن نيست، بايد مقدارى را كه ممكن است به زبان آورد، و بنابر احتياط استحبابى آنچه از الفاظ كه معناى عبارات تلبيه را برساند به آن اضافه كند و كسى را نايب بگيرد كه تلبيه را بطرز صحيح از طرف وى ادا كند.

مسأله ٢٣٤- كسى كه لال است، بايد به اشاره انگشت و حركت زبان، تلبيه را انجام دهد.

مسأله ٢٣٥- اگر كودك غير مميّز نتواند تلبيه را ادا كند، بايد ولىّ او از طرف وى تلبيه را بجاى آورد.

مسأله ٢٣٦- بنابر اقرب پوشيدن لباسهاى احرام، شرط صحّت آن نيست، بلكه واجب مستقلّى است، بنابراين اگر مكلّف، لباس‌هاى احرام نپوشيده و با لباس معمولى احرام ببندد، احرامش صحيح مى‌باشد، گرچه مرتكب گناه شده است.

مسأله ٢٣٧- احرام حج قران همچنانكه با تلبيه منعقد ميشود، با «اشعار» و يا «تقليد» نيز منعقد مى‌گردد. تقليد در مورد شتر و غير آن از انواع قربانى مشترك است. درحالى‌كه «اشعار» بنا به رأى مشهور، مخصوص شتر مى‌باشد، ولى اين حكم خالى از اشكال نيست. بهر حال اگر احرام بوسيله «اشعار» باشد، بهتر آن است كه «تقليد» نيز به آن ضميمه گردد، اشعار عبارت از پاره نمودن يك طرف كوهان شتر و خون‌آلود كردن آن است تا اينكه معلوم شود قربانى است، تقليد بنابر مشهور عبارت است از اينكه مكلف كفش كهنه‌اى كه با آن نماز خوانده است به گردن قربانى آويزان كند، امّا بنابر اقرب آويختن هر چيزى كه قربانى را معيّن و مشخص نمايد كافى است هر چند