مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٨ - احكام نايب گرفتن

خويش وصيت نمايد، واجب است وصى، شخصى را براى حج از آن شهر اجير نمايد و هزينه آن را از اصل تركه بپردازد، گرچه بيشتر از هزينه حج از بلد خود ميت باشد، به شرط اينكه در اين وصيت غرض عقلائى در ميان باشد، مانند اينكه حج نمودن از آن شهر داراى ثواب بيشترى باشد نه اينكه صرفا براى ضرر زدن به ورثه اين وصيت را كرده باشد، و همچنين نبايد اجرت حج از آن شهر بيشتر از اجرت متعارف حج نيابتى بيشتر باشد.

مسأله ١١٥- اگر ميت مقدار مشخصى از مال خويش را وصيت كرده باشد كه با آن حج انجام شود، چنانچه آن مقدار بيشتر از اجرت متعارف باشد، به اندازه اجرت متعارف از اصل مال و مقدار زيادى از ثلث باقيمانده مال براى هزينه حج مصرف مى‌گردد.

مسأله ١١٦- اگر ميّت مال معينى را براى حجّة الاسلام وصيت نموده باشد، وارث و يا وصىّ بداند كه به اين مال، خمس تعلق دارد، واجب است اوّل خمس آن را خارج كرده و سپس ما بقى را در راه حج مصرف نمايد، و جايز نيست مالى را كه خمس به آن تعلق گرفته به مصرف حج برساند، البته اگر خمس بر ذمه ميت تعلق گرفته باشد و وى از بابت خمس بدهكار باشد، به اين معنى كه خمس بر عين مال تعلق نگرفته است، در اين صورت حج بر آن مقدم مى‌گردد. اما اگر مورد وصيت حج ديگرى غير از حجّة الاسلام باشد، در هر صورت اخراج خمس بر حج مقدم است و چنانچه ما بقى به اندازه ثلث مالش بشود، عمل به وصيت واجب است، و بايد براى حج مصرف شود، و اگر كفاف حج را ننمايد، در امور خيريه مصرف گردد.