مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٣ - دوم - ذبح(قربانى)

[١٠٤٦] م- اگر بعد از ذبح كردن، احتمال داد ناقص بودن يا نداشتن ساير شرايط را، اعتنا نكند.

[١٠٤٧] م- اگر به كسى نيابت داد براى خريدارى كردن و ذبح، و نايب انجام داد، و بعد از آن شخص محرم احتمال داد كه نايب به شرايط عمل نكرده باشد، به اين احتمال اعتنا نكند و ذبح كافى است.

[١٠٤٨] م- اگر كسى را نايب كرد براى خريدارى و ذبح، بايد علم پيدا كند يا اطمينان به اينكه عمل‌[١] كرده است و گمان كفايت نمى‌كند.

[١٠٤٩] م- اگر نايب عمداً بر خلاف دستور شرع، در اوصاف ذبيحه يا در كشتن آن، عمل كرد ضامن است و بايد غرامت آن را بدهد و بايد دو مرتبه ذبح كنند.

[١٠٥٠] م- اگر نايب از روى اشتباه يا جهل، برخلاف دستور عمل كند، اگر براى عمل اجرت گرفته است ضامن است و الّا معلوم نيست‌[٢] ضامن باشد و در هر صورت بايد اعاده شود.

[١]- يا خبر ثقه‌اى هر چند خود آن شخص باشد گزارش دهد كه ذبح انجام شده است.

[٢]- چون اتلاف است على كل حال وكيل ضامن است.