مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٣٢ - فصل سوم محرمات احرام

[٣٦٨] م- احتياط[١] آن است كه به آينه نگاه نكند اگر چه براى زينت‌[٢] نباشد.

نهم- پوشيدن موزه و چكمه و گيوه و جوراب و هر چه تمام روى پا را مى‌گيرد.

[٣٦٩] م- اين حكم اختصاص به مردان دارد و براى زن مانع ندارد.

[٣٧٠] م- اگر مرد محتاج شود به پوشيدن چيزى كه روى پا را مى‌گيرد احتياط واجب آن است‌[٣] كه روى آن را شكاف دهد.

[٣٧١] م- در پوشيدن آنچه روى پا را مى‌گيرد كفاره نيست.[٤]

دهم- فسوق است.

[٣٧٢] م- فسوق اختصاص به دروغ گفتن ندارد بلكه فحش دادن و فخر[٥] به ديگران كردن نيز فسوق است و از براى فسوق كفاره نيست‌[٦] فقط بايد استغفار كند و مستحب است چيزى كفاره بدهد و اگر گاو ذبح كند بهتر است.

[١]- اين احتياط مستحب است.

[٢]- يا اصلاح لباس و اندام.

[٣]- احتياط مستحب.

[٤]- احوط ثبوت كفاره يك گوسفند است اگر عالم و عامد و بدون عذر باشد.

[٥]- اگر مستلزم دروغ باشد و يا مشتمل بر توهين و تحقير ديگرى باشد فسوق است.

[٦]- احوط در فسوق آن است كه اگر مشتمل بر فحش نباشد چيزى را صدقه بدهد و اگر باشد يك گاو در صورت ميسور بودن و الا يك گوسفند كفاره بدهد.