مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٨ - نيابت در حج

و اگر مستقر نشده باشد بر او، اقوى‌[١] عدم وجوب است.

[١١٧] م- بعد از آنكه نايب عمل را بجا آورد، حج از معذور ساقط مى‌شود و لازم نيست خودش حج كند اگر چه عذرش برطرف شود[٢] و اما اگر قبل از اتمام حج عذر بر طرف شد، چه قبل از احرام يا بعد بايد خودش حج برود.[٣]

[١١٨] م- كسى كه حج بر او واجب باشد چه سال استطاعتش باشد و چه حج بر او مستقر شده باشد جايز نيست نيابت كند از غير، و اگر نيابت كند باطل است‌[٤] چه عالم بحكم باشد يا نباشد.

[١١٩] م- اگر اجير براى حجة الاسلام بعد از احرام بستن و داخل شدن در حرم بميرد كفايت مى‌كند از حج كسى كه براى او بجا آورده است، ولازم نيست حج كردن براى او و اگر قبل از احرام يا بعد از آن و قبل از داخل شدن در حرم بميرد بايد دو مرتبه اجير بگيرند، و همين حكم را دارد كسى كه براى خودش به حج برود.

[١٢٠] م- اگر كسى را براى حج اجير كردند و قرار نگذاشتند كه اجرت براى خصوص عمل باشد يا در مقابل عمل و رفت و آمدها باشد پس اگر قبل از

[١]- حكم آن قبلًا گذشت كه در صورت يأس از قدرت در آينده واجب است نايب بگيرد.

[٢]- بنابر احتياط واجب در صورت حصول تمكّن بايد خودش حج را بجا آورد.

[٣]- گر چه احتياطاً واجب است كه نايب نيز عمل حج را تمام نمايد.

[٤]- نيابت او صحيح است هر چند گناه كرده است و حج بر او مستقر مى‌شود.