مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٩٤ - فصل هفتم رمى جمرات سه گانه

پايش شكسته باشد يا از شدت بى حالى نتواند يا بيهوش باشد، بايد نايبش بجا آورد و اگر از نايب گرفتن هم عاجز باشد مثل بيهوش و طفل كوچك، ولىّ او يا شخص ديگرى از طرف او بجا آورد و احتياط واجب آن است كه تا مأيوس نشده از اينكه خودش عمل كند، نايب عمل نكند و بهتر آن است كه اگر مى‌شود شخص معذور را ببرند و در حضور او رمى كنند و اگر مى‌شود سنگ را در دست او بگذارند و بيندازند.

[١٢٧١] م- اگر بعد از آنكه نايب عمل را بجا آورد، عذر برطرف شد، آوردن خودش لازم نيست اگر چه احوط[١] است.

[١٢٧٢] م- اگر شخص مريض مأيوس باشد از خوب شدن يا شخص معذور مأيوس باشد از رفع عذر، واجب است كه نايب بگيرد و اگر مأيوس نيست مى‌تواند نايب بگيرد، ليكن اگر عذر رفع شد[٢] احتياط آن است كه خودش عمل كند.

[١٢٧٣] م- اگر ديگران مأيوس باشند از رفع عذرِ معذور، لازم نيست از او اذن بگيرند اگر چه احوط است و اگر نتواند اذن بدهد اذن معتبر نخواهد بود[٣].

[١٢٧٤] م- اگر بعد از گذشتنِ روزى كه واجب بوده در آن رمى كند شك‌

[١]- اين احتياط ترك نشود.

[٢]- در هر دو صورت.

[٣]- و اگر ولى دارد وليش بايد رمى كند و يا از براى او نائب بگيرد.