مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٢٦ - دوم - ذبح(قربانى)

٤- هر سنگى را كه مى‌اندازد اين دعا را بخواند:

(اللَّه أكبَر، اللّهُمّ ادحَر عَنّي الشّيطانَ أللّهُمّ تصدِيقاً بِكِتابِكَ وَ عَلَى‌ سُنّةِ نَبِيّك اللّهُمّ اجْعَلهُ لِى حَجّاً مَبروراً وَ عَمَلًا مَقبُولًا وَسَعياً مَشكُوراً وَ ذَنباً مَغفُوراً)

. ٥- ميان او و جمره در جمره عقبه ده يا پانزده ذراع فاصله باشد و در جمره اولى و وسطى كناره جمره بايستد.

٦- جمره عقبه را رو به جمره و پشت به قبله رمى نمايد و جمره اولى و وسطى را رو به قبله ايستاده رمى نمايد.

٧- سنگريزه را بر انگشت ابهام گذارده و با ناخن انگشت شهادت بيندازد.

٨- پس از برگشتن بجاى خود در منى‌ اين دعا را بخواند.

(اللّهم بِكَ وَثقت وَعَلَيكَ تَوَكّلتُ فَنِعمَ الرّبُ وَ نِعَم المَولى‌ وَنِعمَ النّصيِرُ)

دوم- ذبح (قربانى)

[١٠٢٠] م- واجب است بر كسى كه حج تمتع بجا مى‌آورد، ذبح يك هدى؛ يعنى يك شتر يا يك گاو يا يك گوسفند و شتر افضل است و پس از آن گاو بهتر است.

[١٠٢١] م- كفايت‌[١] نمى‌كند براى چند نفر به شركت، يك هدى در حال اختيار، بلكه در حال ضرورت نيز محل اشكال است و احتياط واجب جمع بين‌

[١]- بلكه در فرض ضرورت بى اشكال است و روزه واجب نيست اگر چه احوط است.