مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣١ - دوم - ذبح(قربانى)

درآيد، براى اطاعت خدا رجائاً ذبح كرد و بعد معلوم شد چاق است، كافى است.

[١٠٣٧] م- اگر احتمال نمى‌داد كه حيوان چاق است يا احتمال مى‌داد لكن از روى بى‌مبالاتى ذبح كرد نه به اميد موافقت امر خداوند، كافى نيست.[١]

[١٠٣٨] م- اگر لاغرى آن را اعتقاد داشت و به واسطه جهل به مسأله، براى اطاعت خداوند ذبح كرد، بعد معلوم شد چاق است، احتياط[٢] واجب در اعاده است.

[١٠٣٩] م- اگر ناقص بودن را اعتقاد داشت و به واسطه جهل به مسأله، براى اطاعت خداوند ذبح كرد و بعد معلوم شد صحيح است ظاهراً كافى باشد.

[١٠٤٠] م- احتياط آن است كه ذبيحه را سه قسمت كنند، يك قسمت را هديه بدهند و يك قسمت را صدقه بدهند و قدرى هم از ذبيحه بخورند و صدقه را به مؤمنين بدهند ولكن هيچيك از اين احتياطها واجب نيست و اگر صدقه را به فقراى كفار بدهد يا آنكه تمام ذبيحه را به آنها بدهد اشكال ندارد و ضامن حصه فقراء نيست ليكن احتياط؛ خصوصا در خوردنِ قدرى از ذبيحه، خيلى مطلوب است.

[١]- در هر صورت كافى است زيرا قصد قربت امر استحبابى را داشته است و آن در قصد قربت كافى است.

[٢]- بلكه كافى است همانگونه كه در مسأله قبل گفته شد.