دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - ٤ - فايده حرمت ربا و سود بر قرض
مصرف نمىشود تا آينده بهترى داشته باشند، بلكه دولتها مجبوراند عايدات ملى را به سود قرضهاى چندميلياردى خود به قرضدهندگان سودخور چندمليتى خود بدهند و مقدار ديگرى را خود حيف و ميل مىكنند و چيز اندكى براى سرمايهگذارى ملى مصرف مىشود كه براى ملتها فايده ناچيزى را بار مىآورد.
فكر نكنيد كه آن ميليارد دالر قرض گرفته شده همهاش براى منافع ملى به كار رفته بلكه يك مقدار آنها را افراد خارجى مورد نظر قرضدهندگان، به نام كارشناس و متخصص به عنوان حقوق مىگيرند كه گاهى ده برابر يا بيست برابر حقوق متخصصين داخلى مىباشد، در همين افغانستان گدا، بعضى از آلمانىها به اصطلاح متخصص روزانه دو هزار دالر حقوق مىگرفتند كه من اين موضوع را شبى كه در رياض پايتخت سعودىها بوديم به رئيس صاحب جمهور گفتم وقتى اظهار بىاطلاعى كردند، وزير خارجه و بعضى از اعضاى دفتر رياستجمهورى آن را تأييد كردند!![١]
[١] متخصصين داخلى ما و خصوصا پيلوتها- مكررا با من از كمى نحقوق و عدم توجه به آنان و ترجيح دادن متخصصين خارجى، درد دل و شكايت داشتهاند ما بايد به متخصصين و افراد لايق هم توجه كنيم و آنان را تشويق كنيم، و چنانچه ما به متخصصين خود پنجهزار و هفت هزار حقوق ماهانه بدهيم و به متخصصين بر توقع خارجى روزى دو هزار دالر بدهيم آخرين ميخ را بر تابوت ترقى ملى خود كوبيدهايم.