دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧ - فايده ششم ايمان به خدا آرامش درونى
غالب افراد بشر در زندگانى و زندگى خود با مشكلات و سختىهاى گوناگون طبيعى (امراض دردناك، نواقص بدنى، كمهوشىها، پيرىها و فرسودگىها، قحطىها و سيل و طوفانها و زلزلهها فقر و گرسنگىها و برهنهگىها، سرما و گرمىها) و محروميتهاى روانى و اقتصادى، اتهامها، نرسيدن به آرزوهاى مهم زندگانى، ناكامى در مقاصد، شكست در عشق، مظالم اجتماعى، ستم زورگويان، تجاوز قدرتمندان، حقتلفىها، مردن فرزندان و عزيزان فشارهاى همهجانبه دولتهاى مستبد و زورگو و نظاير اينها، گرفتاراند، و در اين مورد فرقى بين انبيا و اوليا و صالحان و اشقيا و ملحدان و بدكاران نيست، همه انسانها بلا و رنج مصايب رنگارنگ روزگار گرفتاراند[١]
ولى در جهانبينى مادى و الهى، مراتب اين درد و رنج متفاوت است. منكرين خدا همه اين بليات گوناگون طبيعى را، بىنظمى
[١] به قول شاعرى:
|
زندگى كردن من مردن تدريجى بود |
آنچه جان كند تنم، عمر حسابش كردم |
|
|
دل كه خونابه غم بود و جگرگوشه درد |
بر سر آتش هجر تو كبابش كردم |
|