و مراجع محصور كارآگاه و گاهى كماندو و مأمورين شهربانى است. مأمورين تهديد مى‌كنند كه ساير مدارس را نيز به صورت فيضيه در مى‌آوريم. طلاب محترم از ترس مأمورين لباسهاى روحانيت را تبديل نموده‌اند. دستور داده‌اند كه طلاب را به اتوبوس و تاكسى سوار نكنند. در مجامع عمومى مأمورين به روحانيون- عموماً- و به بعضى افراد- به اسم- ناسزا مى‌گويند و فحشهاى بسيار ركيك مى‌دهند. شبها پاسبانها ورقه‌هاى فجيع با امضاى مجهول پخش مى‌كنند. اينان با شعار «شاه دوستى» به مقدسات مذهبى اهانت مى‌كنند. «شاه دوستى» يعنى غارتگرى، هتك اسلام، تجاوز به حقوق مسلمين، و تجاوز به مراكز علم و دانش؛ «شاه دوستى» يعنى ضربه زدن به پيكر قرآن و اسلام، سوزاندن نشانه‌هاى اسلام و محو آثار اسلاميت؛ «شاه دوستى» يعنى كوبيدن روحانيت و اضمحلال آثار رسالت‌

حضرات آقايان توجه دارند اصول اسلام در معرض خطر است. قرآن و مذهب در مخاطره است. با اين احتمال، تقيه حرام است؛ و اظهار حقايق، واجب «وَ لو بَلَغَ مَا بَلَغَ»

اكنون كه مرجع صلاحيتدارى براى شكايت در ايران نيست و اداره اين مملكت به طور جنون‌آميز در جريان است، من به نام ملت از آقاى عَلم، شاغل نخست‌وزيرى، استيضاح مى‌كنم: با چه مجوز قانونى در دو ماه قبل حمله به بازار تهران كرديد، و علماى اعلام و ساير مسلمين را مصدوم و مضروب نموديد؟ با چه مجوز علما و ساير طبقات را به حبس كشيديد كه جمع كثيرى در حبس به سر مى‌برند؟ با چه مجوزى بودجه مملكت را خرج رفراندم معلوم الحال كرديد؟ در صورتى كه رفراندم از شخص شاه بود- و بحمد اللَّه ايشان از غنى ترين افراد بشر هستند- با چه مجوز مأمورين دولت را كه از بودجه ملت حقوق مى‌گيرند براى رفراندم شخصى التزاماً به خدمت واداشتند؟ با چه مجوزى در دو ماه قبل بازار قم را غارت كرديد، و به مدرسه فيضيه تجاوز نموديد و طلاب را كتك زده و آنها را به حبس كشيديد؟ با چه مجوز در روز وفات امام صادق- سلام اللَّه عليه- كماندوها و مأمورين انتظامى را با لباس مبدل و حال غير عادى به مدرسه فيضيه فرستاده و اين همه فجايع را انجام داديد؟