صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢ - نامه عرفانى مكتوب عرفانى به آقاى ميرزا جواد همدانى (حجت)

گمراهتر و از شيطان پست‌ترند، و قسم به جان حقيقت كه ميان آنان و تمدن آن چنان فاصله دورى است كه اگر به شرق روند تمدن به غرب گريزد و چون به غرب روى آورند تمدن به شرق برود، و همانند تو كه از شير مى‌گريزى تمدن از ايشان در فرار است، كه ضرر ايشان بر بنى آدم از آدمخوارگان بيش است‌

و درخواست و وصيتم را تكرار مى‌كنم كه مرا نزد خداى بلندمرتبه خويش به نيكى ياد كنى‌ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ [١] پروردگارا در دنيا به ما حسنه و در آخرت حسنه عطايمان كن و از عذاب آتش نگاهمان دار، و ما را از آمد و شد با فرومايگان شرور بركنار دار به حق محمد و آله الأطهار- صلوات اللَّه عليهم‌

اين وصيت را بنده نافرمان گنهكار، سيد روح اللَّه فرزند سيد مصطفى خمينى- خداوند متعال هر دو را بيامرزد و به آنان و برادران مؤمن پاداش خير دهد- در صبح روز شنبه، سه روز به آخر ربيع المولود سال يك هزار و سيصد و پنجاه و چهار بعد از هجرت مقدس نبوى- صلى اللَّه عليه و آله- تحرير كرد.]

[١] بخشى از آيه ٢٠١ سوره بقره.