صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٥ - قانونى نبودن قوانين خلاف قرآن

خاموش كرده‌اند. در عين حال روزى كه ببينند اسلام در معرض خطر است، تا حد امكان كوشش مى‌كنند؛ اگر با نشر مطالب شد، با گفتگو شد، با فرستادن اشخاص شد فَبِها؛ و اگر نشد، ناچار هستند قيام و اقدام كنند

اينها كسانى هستند كه در عين حال كه علاقه به اتحاد و وحدت تمام طوايف مسلمين دارند، لكن تا آن حدى مى‌توانند تأمل كنند كه استقلال مملكت را در خطر نبينند به يك چيزهايى كه ممكن است خود دولتها هم وارد و متوجه نباشند. اينجا شرع تكليف معيّن فرموده است؛ چيزى نيست كه علما بتوانند از خودشان بگويند؛ قيام، قيام قرآنى و دينى بود.

منت خداوند بر دولت و شاه‌

[به‌] بنده، در شبى كه بنا بود فرداى آن در مسجد سيد عزيز اللَّه، براى تنبّه دولتها دعا كنند، اطلاع دادند دولت بنا دارد مقاومت كند. ما ديديم علما در اينجا تكليف ديگرى دارند؛ من تصميم آخر را ضمن ابتهال‌ [١] به خداوند متعال گرفتم و به هيچ كس هم نگفتم و لكن خداوند بر دولت و شاه و ملت منت گذاشت. اگر خداى نكرده جسارتى به علماى تهران شده بود، من يك تصميم خطرناكى گرفته بودم؛ اما دولت، بعد از نيمه شب متوجه شد نمى‌شود با قواى مردم مقاومت كرد؛ در همان نيمه شب، از علماى بزرگ تهران كاغذ گرفت كه اين غائله خاموش شود؛ تا اينكه صبح براى علماى قم هم تلگراف زد و ما در منزل آقاى شريعتمدارى بوديم. تلگرافْ خوب است و لكن خوفى بود كه براى حيله باشد؛ تا اينكه ديروز مذاكرات زياد بين اينجا و تهران شد، تا در جرايد نوشتند و لكن مقدمات حرفهاى ايشان تمام نيست.

قانونى نبودن قوانين خلاف قرآن‌

راجع به قانون شهردارى كه ايشان‌ [٢] مدعى است گذشته، نگذشته است و اعتراضى هم شده است. [٣] قياس انجمنهاى ايالتى و ولايتى هم به قانون شهرداريها كه «مشابه‌

[١] دعا و زارى.

[٢] اسد اللَّه عَلم، نخست وزير.

[٣] از تصويب گذشته است؛ تصويب شده است.