گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٦٠ -           نمونه ئى از تاريخ

و جاه طلبى است و راهى به سوى انجام تكليف اسلامى كه همانا پيوستن به نيروى حقجو و حق طلب حسين عليه السلام است .

آنچه در آن لحظات حساس و تعيين كننده مى توانست هر دو را نجات بخشد صبر بود , صبر در برابر كشش و جاذبه ى تمايلات هلاكتبار نفس انسان و مقاومت در برابر اين نيروى شكننده ى عجيب , صبر در برابر معصيت و گناه . . .

عمرسعد در اين نقطه ى حساس نتوانست صبر كند . نتوانست در مقابل اين انگيزه ى شرآفرين و فساد آفرين مقاومت ورزد , ريسمانى از حب مقام و جاذبه به گردنش افتاده بود و او را به سوى جهنم مى برد و آن ضعيف بى توان كه شايد به ظاهر بسى نيرومند و مقتدر هم بود نمى توانست بر ضعف و ناتوانى خود چيره شود و به سوى پرتگاه نرود , و بالاخره بى صبرى اش او را مغلوب ساخت و او در مقابل انگيزه ى مقام دوستى شكست خورد و به دنبال كشش اين طغيان غريزى مرگبار تا اعماق جهنم فرو رفت .

حربن يزيد نيز بهمين نقطه رسيد , بر سر همين