گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٩ -           نظرى كلى به مدارك صبر
دارندگانش , نتايج مترتب بر آن و مواردى را كه در آنها چشم اميد بيشترى بايد به اين خصلت داشت , بازگو نموده است .
ليكن ما در اين بحث كوتاه , آيات قرآنى مربوط به صبر را مطرح نساخته , به بررسى روايات و استنباط و استنتاج از آنها بسنده مى كنيم .
اولا : بدينجهت كه مراجعه و دقت در آيات صبر , مستلزم بحثى گسترده و پرحوصله و نيازمند فرصت و فسحتى است .
ثانيا : تا با مطرح كردن حديث , سهم فراموش شده [١] و ناديده گرفته ى( سخن معصومين) كه در تحقيقات و تتبعات اسلامى اخير , خلاء آن كاملا محسوس است , باز نموده شود و چگونگى استفاده و استنتاج از روايات شيعه به آنانكه از
[١]- درست نقطه ى مقابل شيوه ى آن كسانى كه سهم قرآن را در شناخت اصول و فروع اسلام , بكلى يا به ميزان بسيار زياد , به فراموشى سپرده و عملا حديث - هر چند نوع ضعيف و سست آن را تنها مرجع استنباط و شناخت دين قرار داده بودند - و هنوز هم چنين مى كنند - يعنى همان افراطى كه وضع جديد ( بى اعتنائى مفرط به حديث ) بازتاب طبيعى آن محسوب مى شود .