گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢١ -           حديث دوم
و آنحضرت به على بن الحسين و آنحضرت به امام باقر , عليهم السلام كرده , و ديده و دانسته ايم كه هم خود اميرالمؤمنين و هم همه ى اين امامان راستين و نيك آموز , به اين توصيه عمل كرده و تا آخرين لحظه ى زندگى بر سر حق ايستادند و همه ى عواقب و لوازم اين صبر دشوار را به جان پذيرفتند و براستى مصداق اين شعر زيباى عربى شدند :
سأصبر حتى يعلم الصبر اننى *** صبرت على شى ء امر من الصبر
[١]پس در اهميت صبر , همين بس كه سلسله ى اولياء خدا آن را مانند گوهرى گرانبها و ميراثى نفيس در آخرين لحظات زندگى , به وارثان امانت و امامت خود مى سپرده و دست بدست , مى گردانيده اند .
حديث دوم :
عن فقه الرضا عليه السلام : و نروى ان فى وصايا الانبياء صلوات الله عليهم : اصبروا على الحق و ان كان مرا .
( بحار : ج ٧١ ص ٩٠ )
[١]- حاصل مضمون :
چندان صبر كنم كه صبر را به اعتراف وادارم كه بر چيزى تلختر از صبر , پايدار مانده ام .