گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٤٤ - ١ - صبر بر انجام تكاليف ( طاعت )
هرزه گرد و هر جائى , دشوار است , روزه , جهاد و حج و انفاق و امر به معروف و ديگر تكاليف مهم اجتماعى ملازم با ناراحتى و رنج است , ميتوان اين همه را ترك كرد ؟ و به ميل دل هوسران و روح سهولت گرا و آسان طلب خود عمل نمود ؟
در اينجاست كه اسلام بما مى گويد نخير بايد صبر كرد . . صبر بر طاعت . . . بايد در مقابل آن وسوسه ئى كه در حال نماز دل را از سجاده و محراب و مسجد بيرون مى كشد و به صدها مشغله سرگرم مى كند و نماز را از روح و حال خارج مى سازد مقاومت كرد و نماز را كامل و ثمربخش به جاى آورد .
بايد صبر كرد يعنى در برابر آن هوس تندى كه در روز گرم ماه رمضان آدمى را به خوردن و لذت بردن وادار مى كند مبارزه كرد .
بايد صبر كرد يعنى در صحنه مصاف با دشمن , آنجا كه خطر در چهره ى واقعى و جدى خود رخ مى نمايد , مرگ سرخ با شتاب به سوى آدمى خيز مى گيرد , لذت ها و شيرينى هاى زندگى , خاطره ى فرزندان و عزيزان در ذهن , و چهره ى محبوبان در چشم مجسم مى شود , مشغله هاى مادى و سود جوئى ها هر كدام بنوعى دامن وى را به سوى خود مى كشد و