گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٥٣ -           ٢ - صبر در برابر معصيت

احتكار و گنجورى , و انحراف اين غريزه وى را به معاملات و تصرفات ناروا مى كشاند و صبر يعنى مقاومت در برابر انگيزه ى فسادآفرين كه اين همه را موجب مى شود .

مثال ديگر را مى توان از غريزه ى قدرت طلبى آورد .

انسان بطور طبيعى مايل است مقتدر باشد . يقينا آنانكه ضعف و زبونى و فرودستى را مانند عنصرى از وجود خود پذيرفته اند بايد باور كنند كه از سرشت و طبيعت انسانى خود منحرف گشته اند .

اسلام در اين مورد نيز همان شيوه ى هميشگى خود را در مورد همه ى غرائز به كار برده است .

از يكسو تلاش در راه به دست آوردن قدرت را جائز و مباح و در بعضى از شرائط , واجب و لازم ساخته است , آرى در آنجا كه براى اقامه ى حق يا انجام تكاليف مهم اجتماعى يا رسانيدن حقوق از دست رفته به صاحبان حق يا اجراى احكام و حدود و فرامين الهى , قدرت لازم است , اسلام قدرت طلبى را به صورت فريضه ئى بر همگان لازم و واجب كرده است .

و از سوى ديگر راه اين غريزه را بسوى تجاوز و افزون