گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٤٦ -           صبر بر طاعت در زندگى ائمه ( ع )
مى گيرد .
يكجا مقاومت , به پايدارى در ميدان جنگ با دشمن است و يكجا به استقامت در صحنه ى مبارزه با نفس . يكجا به بى اعتنائى به وسوسه ى فقر و پريشانى و همينطور . . پس در همه جا صبر , مقاومت است و هيچ جا به معناى تسليم و دست بسته اسير جريان شدن و خفت كشيدن نيست .
صبر بر طاعت در زندگى ائمه ( ع )
در زيارت ائمه عليهم السلام از جمله ى خصال نمونه ئى كه مورد تكيه قرار گرفته , صبر است .
صبرت و احتسبت , يعنى صبر كردى و اين صبر را به حساب خدا و از روى رغبت به پاداش الهى انجام دادى .
يعنى كشيدن بار امانت را پذيرفتى و با همه ى دشواريها و زحماتى كه داشت آن را به سر منزل رسانيدى .
به راستى قبول مسئوليت هدايت خلق و بيان حقايق مكتوم و مبارزه با ظلم و فساد و طغيان در روزگار ائمه عليهم السلام نيز مانند هميشه , كارى بود بسى پرزحمت و محتاج صبر و مقاومت .