گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٥٢ -           ٢ - صبر در برابر معصيت

انسان بطور طبيعى مايل است وسائل زندگى و نيازهاى اصلى خود را تأمين كند و چون اين كار بدون مال و ثروت امكان پذير نيست لذا تحصيل مال و ثروت , جلوه ئى از يك غريزه ى او را تشكيل مى دهد .

اسلام نيز كه مكتب انسانيت و راه زندگى انسان است اين كار را تصويب و امضا مى كند و البته براى انتظام صحيح جامعه , راهها و روشهائى هم براى آن مقرر مى سازد ولى هرگز او را از تلاش معاش باز نمى دارد .

با اين همه , در موارد زيادى , اين غريزه از حد متعادل خود فراتر مى رود , پولدوستى و مال اندوزى مانند بيمارى مزمنى در جان انسان ريشه مى دواند و در نتيجه , پول براى او نه به صورت وسيله ئى براى تأمين نيازها , بلكه همچون هدفى عزيز يا وسيله ئى براى اجراى مقاصد غيرانسانى يا آلتى براى تفاخر , تبديل شكل مى يابد و اين همه از نظر اسلام ممنوع است . در اينجا است كه اسلام به پيرو خود دستور صبر مى دهد , يعنى فرمان مقاومت در برابر طغيان و انحراف اين غريزه .

طغيان غريزه ى مالدوستى آدمى را به رباخوارى و