گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٧٥ -           ٣ - صبر در برابر حوادث ناگوار ( مصيبت )

در اين پيشامدها كه البته بطور قهرى و بدون ميل و اراده ى انسان در زندگى او رخ مى نمايد , هرگونه عكس العمل از مردم بروز مى كند : بعضى در برابر مصيبت , مقاومت خود را از دست داده و دچار شكستگى روحى مى گردند و گروهى ديگر بار مصيبت را تحمل كرده و يا توجه به جريان طبيعى اين جهان , خود را از هنگامه ى مصيبت سالم و سربلند خارج مى سازند .

به قول رودكى , فضل و بزرگمردى و سالارى انسان را در هنگامه ى بلا و مصيبت مى توان آزمود .

ضجه و زارى و جزع كه شيوه ى مردمان ضعيف و دلهاى كوچك و كم ظرف است , خود يك كشش قهرى و طبيعى است , تكليفى است كه شور عاطفه ى سركش بر انسان تحميل مى كند و هر يك از اعضاء را به صورت مناسبى استخدام مى كند , چشم را مى گرياند زبان را به شكوه مى گشايد , حنجره را به فرياد وا مى دارد , دست و سر و پا را به حركات و فعاليت هاى مخصوص وادار مى سازد .

صبر در مقابل مصيبت ها به معناى تسليم شدن در برابر اين موج عاطفى است .