تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٠٨ - کلمهها

کلمه‌ها

طیبات: طیب به معنی دلچسب و خوش‌آیند، جمع آن طیبات است.
تیمموا: تیمم و تأمم به معنی قصد است.
خبیث: پلید، ناپاک، پست «خبث خبثا: ضد طاب».
تغمضوا: غمض و اغماض به معنی چشم‌پوشی و تساهل است، و در اصل به معنی چشم بهم گذاشتن می‌باشد.
حمید: پسندیده، از اسماء حسنی است.
فقر: ناداری حاجت. آن در اصل از فقار (ستون فقرات) است، احتیاج را از آن فقر گفته‌اند که بمنزله شکسته شدن ستون فقرات است.
فحشاء: کار بسیار بد (بقره/ ١٦٩).
فضل: زیادت. در قرآن مجید به معنی برتری و احسان و عطیه به کار رفته است.
واسع: واسع الرحمة وسعت بخش «وسع اللَّه علیه رزقه: بسط و کثره» اقرب الموارد.
الحکمة: درک بینش.
نفقه: آنچه خرج می‌شود (اسم مصدر است).
فنعما هی: آن در اصل «نعم ماهی» یعنی خوب چیزی است آن صدقات «ما» تمیز «نعم» است.
یکفر: تکفیر در اصل به معنی پوشاندن، مراد از آن بخشودن گناه است.
سیئاتکم: سوء (بضم سین) بد، و به فتح آن به معنی بدی است. سیئه مؤنث سی‌ء به معنی بد و بدی آور و محزون کننده است در قرآن اغلب