تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٧٢ - اشاره

با گروهی در اثر اختلاف، با منطق یا شمشیر می‌جنگد بهترین کمک برای پیروزی حق و روشن شدن حق است اگر علی علیه السّلام با معاویه نمی‌جنگید نه حقیقت آن دو مکشوف می‌شد و نه راه برای آیندگان هموار می‌گردید جمله وَ لکِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ شاید اشاره به این علّت است.
٢٥٤- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ لا بَیْعٌ فِیهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ.
انفاق به حقوق واجبی و مستحبی هر دو شامل است. در این آیه پاداش اخروی انفاق در نظر است، مراد از نبودن شفاعت، شفاعتی است که بدون اجازه خدا باشد و گرنه با اجازه خدا، شفاعت و شفاعت کنندگان خواهد بود چنان که ذیل آیه ٤٨ همین سوره مشروحا بررسی شده است، انفاق در دنیا به جای تجارت و دوستی و شفاعت در قیامت خواهد بود. مراد از کفر ظاهرا انکار لزوم انفاق است نه کفر اصطلاحی. یعنی انکار کنندگان لزوم انفاق ستمگرانند که هم بر خود ستم می‌کنند و هم بر جامعه.

نکته‌ها

اشاره

خداوند پس از روشن کردن راههای حق و باطل، مردم را در اختیار هر یک آزاد گذاشته است. ادیان آسمانی تخم اختلاف را در میان مردم نکاشته‌اند، اگر مردم از دیده انصاف بنگرند اختلافی در بین نخواهد بود ولی چون مختار خلق شده‌اند از روی انصاف نخواهند نگریست بالاخره اختلاف و در نتیجه اختلاف تصادم و جنگ پیش خواهد آمد.
در عین حال این برخوردها و تصادم‌ها کاروان بشری را در راه تکامل و بیدار شدن می‌اندازد وَ لکِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ معاویه‌ها و یزیدها خواهند بود باید