تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٨ - کلمهها
[سوره البقرة (٢): آیات ١٥٨ تا ١٦٢]
اشاره
إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ
الْبَیْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیْهِ أَنْ یَطَّوَّفَ بِهِما وَ
مَنْ تَطَوَّعَ خَیْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاکِرٌ عَلِیمٌ (١٥٨) إِنَّ
الَّذِینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَیِّناتِ وَ الْهُدی مِنْ
بَعْدِ ما بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتابِ أُولئِکَ یَلْعَنُهُمُ
اللَّهُ وَ یَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ (١٥٩) إِلاَّ الَّذِینَ تابُوا وَ
أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا فَأُولئِکَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَ أَنَا
التَّوَّابُ الرَّحِیمُ (١٦٠) إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ
کُفَّارٌ أُولئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ
النَّاسِ أَجْمَعِینَ (١٦١) خالِدِینَ فِیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ
الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ (١٦٢)
١٥٨- صفا و مروه از علامتهای
خدا هستند (بدست خدا تعیین شدهاند) پس هر که حج خانه خدا کند یا عمل عمره
انجام بدهد، مانعی ندارد میان آن دو طواف (سعی) کند، و هر که نیکی را به
رغبت کند، خدا بر او شکرگزار و آگاه است.
١٥٩- آنان که دلائل روشن و
هدایت ما را که نازل کرده و برای مردم در دستور آسمانی توضیح دادهایم،
کتمان میکنند چنین کسان را خدا و لعنتگران لعن میکنند.
١٦٠- مگر آنها که توبه کردند و به اصلاح پرداختند و کتمان شده را توضیح دادند، من به سوی آنها باز میگردم که من تواب و رحیمم.
١٦١- آنان که حق را انکار کردند و در حال انکار بمردند لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنهاست.
١٦٢- در آن لعنت پیوستهاند، عذابشان سبک نمیشود و مهلتی نخواهند داشت.
کلمهها
صفا: صفا و مروه دو کوه کوچکی است در مکه در کنار مسجد الحرام در