فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٧٩٦ - ٧ معنا و مفهوم هفتم وفای به عهد

یکی از معانی و مفاهیم وفای به عهد، به انجام رسانیدن پیمان خدای تعالی است که فرد آن را بر عهده گرفته باشد: «وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَیْمانَ بَعْدَ تَوْکِیدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَیْکُمْ کَفِیلًا إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ» [١]؛ یعنی پیمان خدای تعالی را که بر عهده گرفته‌اید، به انجام برسانید و سوگندها را نقض نکنید، بعد از این‌که آن را با نام خدا تأکید نمودید، درحالی‌که خدا را بر خودتان (در انجام سوگندتان) کفیل قرار داده‌اید. البته، خدای تعالی آنچه را انجام می‌دهید (اعم از این‌که نقض سوگند باشد یا عدم نقض آن)، می‌داند و از آن آگاه است.

یکی از معانی و مفاهیم وفای به عهد، با انجام رسانیدن پیمان جایز غیر فاسد است:
«وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتِیمِ إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ حَتَّی یَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُلًا» [٢]؛ یعنی: به مال یتیم نزدیک نشوید، مگر با نیت و طریقی که در حفظ و ثمربخش بودن مالش، طریقی نیکوتر و پسندیده‌تر باشد، تا این‌که او به بلوغ عقلی و رشد جنسی برسد، و هر پیمان جایز غیر فاسدی را به اتمام برسانید. البته، آن عهد و پیمان جایز غیر فاسد است که از (علت نقض) آن سؤال می‌شود.

یکی از معانی و مفاهیم وفا، وفای به نذر است، و آن، به اتمام رسانیدن نذرهایی است که پیش از خروج از احرام باید انجام شود، نظیر: نحر کردن شتر و انجام هرگونه عمل نیکی که موضوع نذر است: «ثُمَّ لْیَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْیُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْیَطَّوَّفُوا بِالْبَیْتِ الْعَتِیقِ.» [٣]؛ یعنی سپس باید ژولیدگی‌هایشان را (با گرفتن ناخن‌ها، کوتاه کردن مو و غسل نمودن و استعمال بوی خوش) از خودشان زایل کنند و (پیش از خروج از احرام