خود واجب کرده‌اند، و مراد از آن، اوامر، نواهی و احکام الهی از قبیل: واجب، مستحب، حرام، مکروه، و مباح می‌باشد. قوله تعالی: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکُمْ بَهِیمَةُ الْأَنْعامِ إِلَّا ما یُتْلی عَلَیْکُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ ما یُرِیدُ» [١]؛ یعنی ای مؤمنین! به پیمان‌هایی که در اجرای اوامر، نواهی و احکام الهی با خدا بسته‌اید، وفا کنید و آن را به اتمام برسانید. «بهیمه چهارپایان»؛ یعنی جنین حیواناتی نظیر: گوسفند، گاو و شتر که مو و کرک بر بدن آنها روییده باشد، بر شما حلال شد (که با تزکیه مادرش به وسیله ذبح شرعی، آن جنین هم تذکیه شده و بر شما حلال می‌گردد) به‌جز آنچه (از حیوانات در قرآن) برای شما خوانده شده، غیر از صیدهای حلال گوشت که در حال احرام آنها را شکار کنید. البته، خدای تعالی در اوامر و احکامش، آنچه را اراده کند، به آن حکم می‌نماید. ٤. معنا و مفهوم چهارم وفای به عهد

یکی از معانی و مفاهیم وفای به عهد، به اتمام رسیدن پیمان خدای تعالی بوده و آن تنها محقق‌ترین پیمان‌ها است که به انجام می‌رسد: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَری مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفی بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بایَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» [٢]؛ یعنی: البته، خدای تعالی از مؤمنین نفوس و اموالشان را خریدار است، به این که بهشت برای آنان باشد. آنان در راه خدا کارزار می‌کنند، پس در کارزار می‌کشند و کشته می‌شوند. وعده (بهشت) بر آنان حق است (محقق‌ترین پیمان‌ها است)، در تورات، انجیل و قرآن (این وعده ثبت است) و آیا چه کسی در عهد و پیمانش از او تعالی وفادارتر است. پس (ای مؤمنین!) بشارت باد بر شما به این فروشی که با آن، معامله خرید و فروش کردید و این (معامله خرید و فروش است) که تنها فوز و رستگاری عظیم است.

[١]. مائده/ ١.
[٢]. توبه/ ١١١.