احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - كليات و شرايط لازم در عقد ازدواج

معناى آن را بدانند بنابراين اگر مجرى صيغه آشنا به عربى نباشد مى‌تواند آن را هم به زبان خودش اجرا نمايد.

سؤال ٣٦٢. اگر صيغه به زبان غير عربى خوانده شود، آيا عبارتى كه خوانده مى‌شود، بايد حتماً مطابق عبارت عربى باشد؟

جواب: همين مقدار كه زن به مرد براى خواندن عقد وكالت دهد، و مرد بگويد: «اين زن را براى هميشه، يا براى فلان مدّت، به فلان مبلغ مهريه به عقد خود درآوردم» و بعد بگويد: «از سوى خودم قبول كردم»، كافى است.

سؤال ٣٦٣. آيا اجراى صيغه عقد دائم، يا غير دائم از طريق مكالمه تلفنى و امثال آن، توسّط مرد و زن، يا وكيل آن دو صحيح است؟

جواب: هرگاه شرايط رعايت شود، اشكالى ندارد.

سؤال ٣٦٤. نظر شريفتان راجع به عقد معاطاتى نكاح چيست؟ منظور اين است كه معيار حلّيت در نكاح، آيا صرفاً لفظ «انكحت» و مانند آن مى‌باشد، يا اين كه فقط نيت و قصد انشا و رضايت قلبى طرفين كفايت مى‌كند؟ اگر ملاك روح توافق و قصد انشاى طرفين است، در اين فرض چه لزومى به اداى الفاظ مخصوص است؟ بويژه آن كه به جاى آن الفاظ مخصوص، مى‌توان به وسيله حركات نيز از قصد و رضايت طرفين مطّلع شد.

جواب: اوّل اين كه درست است كه عقد نكاح از نظر قرارداد مانند ساير عقود است؛ ولى اجماع علماى اسلام بر اين است كه در نكاح بايد صيغه عقد خوانده شود و روايات نيز شاهد بر اعتبار صيغه است؛ بلكه در ميان عقلاى اهل عرف نيز هميشه در عقد نكاح نوعى قرارداد لفظى يا كتبى وجود داشته و دارد و اين نشان مى‌دهد كه نكاح وضعى مخصوص به خود دارد.

دوم اين كه معروف در ميان فقها اين است كه نكاح به عبادات شبيه‌تر است تا به معاملات؛ منظور اين است كه نكاح در شرع مقدّس قيود تعبّدى زيادى دارد