احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٨

يك ماه (يا «شهر» در زبان عرب) است و تكرار ١٢ بار آن، سال قمرى است از محرم تا ذى الحجه.

مؤونه: مخارج يا هزينه زندگى.

مباح: هر فعلى كه از نظر شرعى انجام آن جايز است.

مبتدئه: زنى كه براى اولين بار عادت شود.

مبطلات: امورى كه باطل كننده عبادت مى‌باشد.

متعه: زنى كه با عقد موقت به همسرى مردى در آمده است.

متولى: سرپرست اوقاف.

مجتهد: كوشا، كسى كه در فهم احكام الهى به درجه اجتهاد رسيده، يعنى داراى قدرت علمى مناسبى است كه مى‌تواند احكام اسلام را از روى كتاب و سنت و عقل و اجماع استنباط نمايد.

مجتهد جامع‌الشرائط: مجتهدى است كه شرايط مرجعيت تقليد را دارا مى‌باشد.

مجراى طبيعى: مسير طبيعى هر چيز.

مجزى است: كافى است، ساقط كننده تكليف است‌

محتلم: كسى كه در خواب از او منى خارج شده باشد.

محذور: مانع.

مُحَرَّم (مُحَرَّمات): چيزى كه حرام است، اولين ماه از سال قمرى.

مَحرَم: فاميل هاى نزديك نسبى و بعضى از فاميلهاى سببى، كسانى كه ازدواج با آنها حرام ابدى است مانند: خواهر، مادر، دختر و دختر دختر، عمه و عمات، خاله و خالات، ربائب، مادر زن و مادر او، دختر و خواهر رضاعى.

مُحرِم: كسى كه در حال احرام حج يا عمره باشد.

محجور: كسى كه از تصرف در اموال ممنوع شود.