احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣ - احكام عقد موقّت

و راه حلّى نداشته باشيد، و دسترسى به شوهرتان نيز نباشد، حاكم شرع مى‌تواند باقيمانده مدّت را به شما ببخشد، و مى‌توانيد پس از عدّه (در صورت آميزش) شوهر كنيد.

سؤال ٦٠٦. آيا در ازدواج موقّت عسر و حرج براى زوجه متصوّر است؟ در صورت اثبات، آيا مى‌توان زوج را به بذل مدّت اجبار نمود؟

جواب: در صورتى كه به تشخيص حاكم شرع واقعاً عسر و حرج حاصل شود تفاوتى بين عقد انقطاعى و دائم نيست، و حاكم شرع زوج را ملزم به بذل باقيمانده مدّت مى‌كند و اگر قبول نكند، حاكم شرع به عنوان وليّ ممتنع، باقيمانده مدّت را مى‌بخشد. و زوجه مى‌تواند بعد از سپرى شدن عدّه شوهر كند.

سؤال ٦٠٧. شخصى زن جوانى را متعه كرده وبا اقرار خود مواقعه نيزانجام شده و زن مزبور پس از آن، وضع حمل‌كرده و طفل را به مرد متمتّع نسبت مى‌دهد ولى مرد منكر الحاق ولد به خود مى‌باشد آيا در اين مورد قسم به نفى ولد از طرف مرد مشروعيت دارد؟

جواب: چنانچه مرد اقرار به مواقعه دارد ولد به او ملحق است و با قسم از او نفى نمى‌شود.

سؤال ٦٠٨. زنى در عقد موقت مردى مى‌باشد آيا آن مرد مى‌تواند او را به عقد دائم خود درآورد؟

جواب: هرگاه باقيمانده عقد موقت را ببخشد مى‌تواند او را به عقد دائم خود درآورده و احتياجى به عده نيست.

سؤال ٦٠٩. زوج در حال عصبانيت و ناراحتى و اختلاف با زوجه موقّت خود، ابراى مدّت و زمان عقد مى‌نمايد ولى بلافاصله نادم و پشيمان مى‌گردد آيا زوجه با اين ابرا مى‌تواند با ديگرى ازدواج نمايد و يا ابرا صحيح نيست و زوجيت باقى است؟