احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٣ - طلاق خُلْع

٢

طلاق خُلْع‌

سؤال ٩٤٠. چه طلاقى را طلاق خلع گويند؟

جواب: زنى كه مايل نيست با شوهرش زندگى كند، و بيم آن مى‌رود كه ادامه همسرى آنها باعث گناه شود مى‌تواند مهر خود يا مال ديگرى را به او ببخشد كه طلاقش دهد، اين را طلاق خلع گويند.

سؤال ٩٤١. صيغه طلاق خلع به چه صورت است؟

جواب: احتياط واجب آن است كه صيغه طلاق خلع به صورت زير باشد: اگر خود شوهر مى‌خواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن مثلًا «فاطمه» است مى‌گويد:

«زَوْجَتِى فاطِمَه خَلَعْتُها عَلى ما بَذَلَتْ هِيَ طالِقٌ‌»

يعني زنم فاطمه را در برابر چيزى كه بخشيده است طلاق دادم، او رهاست و اگر وكيل او بخواهد صيغه را بخواند احتياط واجب آن است كه يك نفر از طرف زن وكيل شود و ديگرى از طرف مرد، چنانچه مثلًا اسم شوهر «محمد» و اسم زن «فاطمه» است، وكيل زن مى‌گويد:

«عَنْ مُوَكلَتِى فاطِمَه بَذَلْتُ مَهْرَها لِمُوَكلِكَ مُحَمَّدٍ لِيخْلَعَها عَلَيهِ‌»

پس از آن وكيل مرد بدون فاصله مى‌گويد:

«زَوْجَه مُوَكلِى خَلَعْتُها عَلى ما بَذَلَتْ هِيَ طالِقٌ‌»

(و اگر زن چيز ديگرى غير از مهر را به شوهر ببخشد بايد نام همان را در موقع خواندن صيغه ببرد).

سؤال ٩٤٢. شوهر مى‌تواند براى طلاق خلع مالى بيش از مهريه بگيرد؟