احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٩

محظور: ممنوع.

محل اشكال است: بايد احتياط كرد.

مخير است: يعنى مقلد مى‌تواند يك طرف را انتخاب كند.

مخرج بول و غائط: مجراى طبيعى خروج ادرار و مدفوع.

مدعى: خواهان، كسى كه براى خودش حقى قائل است.

مَذى: رطوبتى كه پس از ملاعبه از انسان خارج مى‌گردد.

مُرتد: مسلمانى كه منكر خدا و رسول يا حكمى از ضروريات دين شده كه انكارش به انكار خدا و رسول باز مى‌گردد.

مرتد فطرى: كسى كه از پدر يا مادر مسلمان متولد شده و خودش نيز مسلمان بوده و سپس از دين خارج شده است.

مرتد ملى: كافرى كه از پدر و مادر غير مسلمان متولد شده ولى پس از قبول اسلام مجدداً كافر گرديده است.

مرجوح (مرجوح شرعى): چيزى كه كراهت شرعى داشته باشد.

مس: لمس كردن.

مستحب: پسنديده، مطلوب، چيزى كه مطلوب شارع است ولى واجب نيست.

مصالحه: سازش، آشتى؛ معمولا در امور مالى بكار مى‌رود.

مُضطَربه: زنى كه عادت ماهيانه اش بى نظم است.

مُفلس: كسى كه دارائيش كمتر از بدهكاريش مى‌باشد.

مقررات شرعيه: آنچه از طرف خداوند به عنوان تكليف شرعى معين گرديده است.

مكروه: ناپسند، نامطلوب، آنچه انجام آن حرام نيست ولى تركش بهتر است.

مكلف: هر انسانى كه بالغ و عاقل است.