احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٤ - عدالت شهود و صيغه عربى

شنيده كه تا حال معصيتى كرده باشند و در شهرهاى مجاور هم اشخاص عادلى را نمى‌شناسد و از طرفى هم به ناچار بايد اين طلاق واقع شود بفرماييد آيا نزد همان اشخاص فوق الذكر كه مورد وثوق و حسن ظنّ هستند مى تواند اجراى طلاق كند؟

جواب: همين گونه افراد براى شهود طلاق كافى هستند و عادل محسوب مى‌شوند.

سؤال ٨٩٥. آيا پسران زن و شوهر مى‌توانند به عنوان شهود طلاق والدين خود باشند؟

جواب: اگر پسران او بالغ و عادل باشند، مى‌توانند شهود طلاق شوند.

سؤال ٨٩٦. در مورد طلاق اهل تسنّن شنيده شده است كه آنها، مخصوصاً شافعى‌ها، صيغه طلاق جارى نمى‌كنند؛ بلكه به صرف اراده جدايى و لفظ «تو مطلّقه‌اى» اكتفا مى‌كنند، آيا صحّت دارد؟ آيا حضور شاهدين عدلين را لازم نمى‌دانند؟

جواب: طلاق اهل تسنّن اگر واجد شرايط شرعيه، مانند شاهدين عدلين، نباشد در مورد شيعيان كفايت نمى‌كند؛ ولى درباره خودشان اگر چنين طلاقى دارند از باب قاعده الزام طلاقشان مقبول است و مشهور در ميان آنان عدم اعتبار شاهدين است؛ بلكه شيخ در «خلاف» اجماع فقهاى اهل سنّت را بر عدم اعتبار شاهدين ادّعا مى‌كند.

سؤال ٨٩٧. زن و شوهرى ايرانى و شيعه پس از چند سال زندگى مشترك، در ايران از يكديگر طلاق گرفته. سپس هردو به استراليا هجرت كرده و پس از ٥ سال مجدّداً با يكديگر ازدواج مى‌كنند. مُجرى اين ازدواج يك نفر سنّى بوده كه در عرف ايرانيان مقيم «سيدنى» به عنوان وكيل ازدواج شرعى معروف بوده و هست. پس از ازدواج دوباره از يكديگر طلاق مى‌گيرند، ليكن اين بار طلاق‌