تماشاي فرزانگی و فروزندگی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٠ - ابتكارى تحول آفرين

توكل بر خدا و توسّل به اولياى او، با اخلاصى بى‌مانند و پشتكارى كم‌نظير و تدبيرى حكيمانه و شرح صدرى به وسعت اقيانوس‌ها و به صلابت و استوارى كوهها به استقبال مشكلات و سختى‌ها رفت و به‌دور از هرگونه خودنمايى، راهى را كه تشخيص داده بود ادامه داد و ديگران را راهنمايى كرد و دست حقيقت‌جويان را گرفت و كاروان فرهنگ و انديشه را به سوى مقصدى عالى هدايت نمود و امروزه ما شاهد آثار آن حركت و تحولى هستيم كه چند دهه قبل آن مرد بزرگ الهى آغاز كرد و از ميوه‌هاى درختى استفاده مى‌كنيم كه نهالش را وى صادقانه غرس نمود و در آينده نيز به خواست خداوند متعال اين شجره طيّبه ميوه‌هاى بهتر و بيشترى را تقديم جامعه اسلامى خواهد كرد: تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِين بِإِذْنِ رَبِّها.[١]

وى مرد انديشه، ابتكار و سازندگى بود و همواره چنين مى‌انديشيد كه نيروها و امكاناتى را كه خداى بزرگ در اختيارمان قرار داده است بايد به گونه‌اى به كار گيريم كه بهترين بهره را براى اسلام و جامعه مسلمين داشته باشد هرچند اهل صرف و نحو را پسند نيايد و هرچند تنگ‌نظران تُنُك‌مايه ما را آماج تيرهاى اتهام و شايعات قرار دهند و اگرچه جاهلان و نابخردان كارشكنى نمايند و سنگ‌اندازى كنند و هرچند اَقران و آشنايان هم بى‌مهرى و كم‌لطفى كنند.

بر اين اساس بود كه پس از ورود به حوزه علميه قم درباره نقشى كه بايد عهده‌دار شود نيك انديشه نمود، نيازها و نيروها را به درستى مورد