تماشاي فرزانگی و فروزندگی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢ - خلق و خوى
كريم قرار داد[١] و مگر ايشان بزرگترين نعمتهاى خدا در ميان جوامع انسانى نمىباشند كه بايد بزرگترين سپاس را در خصوص آنان به جاى آورد.
علامه كتاب حديث را مىبوسيد، مدتى در جلسات شبهاى پنجشنبه و جمعه، احاديث و ادعيه معتبر را مىخواندند و شرح مىدادند كه متأسفانه اين بحثها ضبط نشده مگر اينكه برخى شاگردان از آنها يادداشتبردارى كرده باشند.
ايشان به قدرى براى جوامع روايى احترام قائل بود كه اجازه نمىداد كتاب بحارالانوار در جايى قرار گيرد كه نوعى بىاحترامى به آن تلقّى گردد. البته بر بعضى مجلدات اين كتاب حاشيه نوشت و در اصلاح و منقح نمودن برخى مندرجات جلد اول تا هفتم بحار كوشيد ولى عدهاى بر عليه وى جوّسازى كردند و چنين شايع نمودند كه علامه طباطبايى درصدد تخريب شخصيت علامه مجلسى مىباشد و لذا از برخى نقاط نامههايى دريافت نمود كه چنين تلاشى را پى نگيرد و او هم ديگر نتوانست اين پژوهش را ادامه دهد.[٢]
علامه به مجالس عزادارى براى خاندان عترت به خصوص خامس آلعبا توجه ويژهاى نشان مىداد و همچون افراد عادى در اين مراسم
[١] قال رسول الله: إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا كِتَابَ اللهِ وَعِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَإِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا. (ميرحامد حسين در كتاب عبقاتالانوار اين حديث را با ذكر سند نقل كرده است). [٢] ديدار آيتالله مصباح با دكتر اعوانى (٢ بهمن ١٣٨٢).