تماشاي فرزانگی و فروزندگی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٣ - اعتبار روايات و تكيه بر قرآن

گرديد تا بيانات گهربار رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) و ائمه هدى(عليهم السلام) به دستمان برسد و درباره آنچه در اختيار داريم تحريف‌ها و جعل‌هاى زيادى واقع شده كه با اين وصف به دست آوردن حديث صحيح و درست و تفكيك آن از روايات نادرست كار آسانى نيست.

در بسيارى از احاديثى كه در دسترس ماست احتمال اين‌كه تحريفى صورت پذيرفته و يا كم و زياد شده باشد وجود دارد. اين‌گونه روايات علاوه بر اين‌كه مصونيّت و اعجاز را ندارند از لحاظ سند و دلالت هم قابل مقايسه با قرآن نخواهند بود و كسانى كه به دنبال انحراف و تحريف مى‌گردند، با تناقضاتى كه در اين احاديث وجود دارد به آسانى مى‌توانند دست‌آويزى براى عملى ساختن افكار و سليقه‌هاى خود بيابند.

هركسى هر مسلكى را كه مى‌پسندد به‌مقتضاى آن، از گوشه وكنار، روايت و مطلبى براى تأييد فكر خود به دست مى‌آورد كه چه بسا اعتبارى نداشته باشد و يا جزيى از روايات را نقل مى‌كند. اين برنامه خسارات فراوانى را متوجه مسلمانان نموده است زيرا فرمايش‌هاى پيامبر و ائمه(عليهم السلام) به‌دست آنان نرسيده است و افرادى از روى عمد و يا در اثر قصورهايى كه صورت پذيرفته، روايات را تحريف كرده‌اند امّا در قرآن كريم اين‌گونه اشكال‌ها وجود ندارد زيرا هم سند قطعى و مسلّم دارد و هم از آفت تحريفْ مصون است.

بنابراين بايد پيش از هر چيزى و در درجه نخست به قرآن مجيد اتكا كنيم و به آن اهتمام داشته باشيم. نكته ديگر اين‌كه اساساً اعتبار روايات و حتى حجيّت كلام ائمه و حتى اثبات اصل امامت را با استناد به قرآن به اثبات مى‌رسانيم. مهم‌ترين دليل براى حجيّت كلام ائمه اطهار(عليهم السلام) مستند