دل‌هاي مُرده و افسرده بر اثر دنياگرايي‌ها، شهوت‌جويي‌ها، جاه‌طلبي‌ها و... در پى يادآورى احاديث اهل‌بيت و سيره عملى ايشان جان تازه‌اى مي‌يابد، و بانشاط و پرتوان در سير به سوى حق، سرعت مي‌گيرد. امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايند: همانا احاديث ما، قلب‌ها را زنده مي‌گرداند.[١]

به هر ميزان كه ارتباط قلبى و عملى ما با اين خاندان پرعظمت كاهش يابد، ايمان ما به خاموشى و دل‌هاي ما به پژمردگى مي‌گرايد؛ از اين روى بايد بكوشيم كه اين مايه حيات و دَم جان‌فزا را هرچه عميق‌تر در روح خويش و جان جامعه بدميم.

رمز سعادت و موفقيت شيعيان در دنيا و آخرت، رابطه قلبى و روحى با اهل‌بيت(عليهم السلام) و توسل مداوم به ساحت مقدس ايشان است؛ از اين روى مجالس و محافل مذهبى مي‌بايد ايجاد گر آن رابطه‌هاي عميق روحى و تقويت كننده اين توسل‌ها و اتصال‌هاي ژرف معنوى باشد.

علامه طباطبايى به نقل از استاد اخلاق و عرفانشان، مرحوم آيت‌الله قاضى(رحمه‌الله) مي‌فرمودند: اگر من به چيزى رسيده‌ام، در سايه قرآن و توسل به سيدالشهدا رسيده‌ام.

آرى، راز پيروزى در سير و سلوك به سوى حق و رمز ايمنى از آفات دنيا و آخرت، توجه و توسل مداوم به اهل‌بيت(عليهم السلام)، آن مقتدايان حق‌جويي، است. با تقويت رابطه قلبى و روحى با آن بزرگواران و توجه مدام به وجود مقدس ايشان، به ويژه در سايه توجه به ساحت مقدس مولايمان ولى عصر ارواحنا فداه، مي‌توانيم بدان مقام نايل آييم كه همواره مشمول عنايت‌هاي ويژه و دعاهاى خالصانه آن حضرات باشيم.

اگر آدمى به سوى اين پناهگاه‌هاي امن الهى بگريزد و از ايشان پناه جويد و خويش را وقف و فناى ايشان گرداند، به تدريج به ايشان نزديك و نزديک‌تر مي‌شود تا آن جا كه با وجود مقدس ايشان پيوند روحى مي‌يابد. اين توجه و پناه‌جويي، بايد با پذيرش ايمانى و

[١] الامام الصادق(عليه السلام): إنَّ حَديثَنَا يُحْيِى القُلُوبَ. بحارالانوار: ج ٢، ص ١٤٤، روايت ٥ .