جامى از زلال كوثر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٢ - د) دقت در سيره ديگر زنان مورد تأييد پيامبر
رعايت ارزشهاي اخلاقى فرا ميخواند؛ چرا كه جايگاه ظهور اين جاذبهها و زيباييها، عرصه خانواده و روابط خصوصى همسران است؛ نه گستره اجتماع و روابط عمومى با نامحرمان.
هر يك از مرد و زن ميبايد براى جذابيت و شيرينى هر چه بيشتر زندگى مشتركشان، از زيباييهاي خدادادى خويش بهره گيرد و حتى بر زينتهاي خويش بيفزايد. چنين استفادهاي از زيباييها و زينتها، نهتنها مذموم نيست، بلكه فضيلتى ممدوح است كه ثواب عبادتها را مضاعف ميگرداند.
در ممنوعيت خودآرايى زن براى مردان نامحرم دو حكمت عميق نهفته است:
١. پايدارى و استوارىِ خانوادهها كه محبوبترين کانونها نزد خداوند است و سلامتِ فرد و جامعه در گرو سلامت اين كانون است؛
٢.برقرارى و حفظ آرامش روانى در عرصه فعاليتهاي اجتماعى.
مردى كه روزانه با دهها زنِ آرايش كرده و بيحجاب برخورد ميکند و همصحبت ميشود، چگونه خواهد توانست با آرامش فكرى، مسؤوليتهاي اجتماعى خويش را به انجام رساند و چگونه ميتواند به همسر و خانوادهاش دل ببندد و مسؤوليت خويش را در قبال ايشان با طيب خاطر انجام دهد.
در جوامع اروپا و امريكا كه زنان با خودآرايى و خودنمايى تمام، جاذبههاي خدادادى خويش را در معرض ديد همه مردان ميگذارند، شيرازه خانواده به تدريج سست و ضعيف ميگردد و عاقبت در هم ميريزد؛ چرا كه ديگر جاذبهاي باقى نميماند تا بناى خانواده بر آن استوار بماند. روابط جنسى در اين جامعهها آن قدر آزاد و لجامگسيخته است كه ديگر هيچ جاذبه و انگيزهاي براى تشكيل يا ادامه زندگيهاي مشترك باقى نميماند. اينجاست كه مردان به تدريج از جاذبهها و زيباييهاي زنان دلزده ميشوند و به فسادهايى چون همجنسبازي، تجاوز به كودكان و حيوانات و... روى ميآورند.
زنان نيز در يك مسابقه خودآرايى و خودنمايى سعى ميکنند مردان بيشترى را به خود جذب نمايند. حتى زنان متأهل، مردان نامحرم را به ملاقات خصوصى دعوت