٢. يك كوخ چهارـ پنج نفرى در صدر اسلام داشته‌ايم و آن، كوخ فاطمه زهرا(عليها السلام) است. بركات اين كوخ چند نفرى آن قدر زياد است كه عالم را از نورانيت پر كرده است. كوخ‌نشينانِ اين كوخ محقّر، در مراتب معنوى آن قدر بالا بودند كه دست ملکوتي‌ها هم به آن‌ها نمي‌رسد. جنبه‌هاى تربيتى اين كوخ، آن قدر والا بوده است كه همه بركات در بلاد مسلمين، خصوصاً در مثل بلاد ما، همه از بركات آن‌هاست.[٢]

٣. اين افرادى كه در خانه كوچك فاطمه(عليها السلام) تربيت شدند به حسب عدد چهارـ پنج نفر بودند و به حسب واقع، تمام قدرت حق‌تعالى را تجلى دادند. خدمت‌هايى كرده‌اند كه ما و شما و همه بشر را به اعجاب در آورده است.[٣]

٤. ناگهان شخصيتى عظيم كه از عصاره وحى الهى تغذيه و در خاندان سيد رُسُل، محمد مصطفى، و سيد اوليا، على مرتضى، تربيت يافته و در دامن صديقه طاهره بزرگ شده بود، قيام كرد و با فداكارى بى‌نظير و نهضت الهى خود، واقعه بزرگى به وجود آورد كه كاخ ستمكاران را فروريخت و مكتب اسلام را نجات بخشيد.[٤]

١. حضرت امير(عليه السلام) خليفه مسلمين بود؛ خليفه مملكتى كه شايد ده برابر ايران بود؛ از حجاز تا مصر و آفريقا و مقدارى هم از اروپا. اين خليفه، بسيار ساده مي‌زيست و به حسب نقل، در خانه‌شان پوستينى داشتند كه به هنگام شب خودش و حضرت فاطمه(عليها السلام) بر آن مي‌خوابيدند و به هنگام روز، علوفه شترش را روى همين پوست مي‌ريخت. پيغمبر هم همين شيوه را داشت. اسلام، اين است.[٥]

[١] از پيام امام خمينى به مناسبت روز زن. تاريخ ٢٥/١/٢٦. صحيفه نور: ج ١٦، ص ١٢٥. [٢] از فرموده‌هاى امام در جمع مسؤولان كشور. تاريخ ١/١/٦٢. صحيفه نور: ج ١٧، ص ٢١٦. [٣] از فرموده‌هاى امام در جمع رزمندگان ارتش و سپاه. تاريخ ١٨/١٢/٦٠. صحيفه نور: ج ١٦، ص ٦٧. [٤] از پيام امام خمينى(قدس سره) به مناسبت روز تولد امام حسين(عليه السلام)، تاريخ ٢٦/٣/٥٩، صحيفه نور: ج ١٢، ص ١٨١. [٥] از فرموده‌هاى امام(قدس سره) در جمع كاركنان اداره بهدارى و بهزيستى. تاريخ ١٣/٤/٥٨، صحيفه نور: ج ٨، ص ١٨.