عمل خود را برمي‌داشت و باقيمانده سود و اصل سرمايه را به خديجه باز مي‌گرداند. چنين سيرهاى کاملاً مورد تأييد پيامبر بود و عاقبت سرمايه خديجه، نقش عظيمى در بقا و گسترش اسلام ايفا كرد تا جايى كه معروف شده است كه پيشرفت اسلام وابسته به دو چيز بود: ثروت خديجه و شمشير على. در همان دوران، بانوان ديگرى نيز بودند كه فعاليت‌هاي اقتصادى داشتند و كارشان مورد تأييد پيامبر بود. يكى از اين زنان خانمى عطر فروش به نام زينب بود كه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مقادير زيادى عطر از او مي‌خريد. او كه در تاريخ به زينب عطار معروف است، از راويان حديث مي‌باشد كه اتفاقاً احاديث جالبى را روايت و گزارش كرده است.

شغل زينب اين بود كه با جعبه‌اي از عطرهاى مختلف به منزل مشتريانش مي‌رفت. براى شخص پيامبر عطر مي‌آورد، و براى خريد و فروش عطر، به ضرورت شغلى خويش، با مردان نامحرم گفت‌وگو مي‌کرد و از جانب پيامبر به او هيچ اعتراضى نمي‌شد و سيره او مورد تأييد پيامبر بود.

در زمان خود رسول‌الله(صلى الله عليه وآله) زنانى به مسجد پيامبر مي‌آمدند و در حضور مردان، مطالب و سؤالات خويش را طرح مي‌کردند و از پيامبر راهنمايى و ارشاد مي‌خواستند و حضرت نيز با كمال متانت و آرامش، جواب مي‌دادند.

در جنگ‌هاي صدر اسلام، بسيارى از كارها و امدادرساني‌ها ويژه بانوان بود؛ خدمت‌هايي نظير تهيه غذا و پوشاك و رساندن آن به جهادگران، پرستارى از زخمي‌ها، بستن زخم‌ها، جرّاحى، شکسته‌بندي و... . حتى در بعضى از جنگ‌هاي دفاعى، معدود زنانى كه قدرت جنگاورى و مهارت شمشيرزنى داشتند به يارى جبهه اسلام مي‌شتافتند و به دفاع از اسلام و پيامبر مي‌پرداختند.

سيره فاطمه و ديگر زنان مورد تأييد پيامبر، گوياى اين واقعيت است كه در صورت ضرورت، فعاليت‌هاي اجتماعى، اقتصادى، فرهنگى و سياسى زنان هيچ منعى ندارد. كردار و گفتار حضرت زهرا(عليها السلام) براى هر عصر و زمانى اسوه و الگو است؛ اما بايد توجه داشت كه كلام آن حضرت، اشاره به امرى رجحانى دارد.