نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٣٢٢

{ قسمة الخلق كان مخلوقاً و ولىّ الطفل كان مرزوقاً }

٢٦١.وَيْلٌ لِمَنْ وَتَرَ الأحْرارَ .

{ فيض رحمت همه جماعت راست رحمت آيه سوى جماعت راست } { واى برآنك دوستداران را كرد از هم جداىْ ياران را }

[باب] اااء

٢٦٢.هُمُومُ المَرْءِ بِقَدْرِ هِمَّتِهِ .

{ بَر سايلان درگه دولت غم هر كس به قدر همت اوست } { تا چه مقدار هست همت مرد هم غمش آن قدر ببايد خَورد }

٢٦٣.هَيْهاتَ مِنْ نَصيحَةِ العَدُوِّ .

{ زينهار از نصيحت دشمن شنو از وى شنو نصيحت مَن } { هر نصيحت كه دشمن آغازد ره نمايد به چاه اندازد }

٢٦٤.هَمُّ السَّعيد آخِرَتُه وَهَمُّ الشَّقِيِّ دُنْياهُ .

{ كار دنيا مدان بجز بازى كوش تا كار آخرت سازى } { سعدا را بود غم عقبى اشقيا را بود غم دُنيا }

٢٦٥.هَلاكُ المَرْءِ في العُجْبِ .

{ آفت مرد عجب و خودبينى است راحت اندر طريق مسكينى است } { مرد كز عُجب كبرناك شود هم در آن عجب خود هلاك شود }

٢٦٦.هَرْبُكَ مِنْ نَفْسِكَ أنْفَعُ مِنْ هَرْبِكَ مِنَ الأسَدِ .

{ نفس بر آدمى بلاى بد است مار شوم است و اژدهاى بد است } { گر تو از نفس خود شوى ترسان به كه از شير شرزه و غرّان }

٢٦٧.هامَةُ المَرْءِ هِمَّتُهُ .

{ همت مرد پايه مرد است هر كه را نيست ناجوانمرد است }