نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٢٨٧

{ ثلث ايمان به نزد اهل وجود خرد و ثلث ديگر آمد جود } { ثلث ديگر حياست تا دانى گر تو دارى، زاهل ايمانى }

٣٦.ثُلْمَةُ الدِّينِ مَوْتُ العلماء .

{ تا به نور است آفتاب جواد سايه اهل علم باقى باد } { مردن عالمان ربّانى رخنه در دين كند بويرانى }

٣٧.ثَباتُ المُلْكِ بِالْعَدْلِ .

{ اى كه از آفتاب لطف اللّه شرفى يافتى به ظل اللّه } { مُلك از ظلم، بى نظام بود عدل كن تا كه بر دوام بود }

٣٨.ثُلْمَةُ الْحَريصِ لا يُسَدُّ إلاّ بِالْتُّرابِ .

{ حرص رَنجى است سخت سينه شكاف كه دهد دردسر تو را ز گزاف } { سينه كُو شُد زحرص ، رخنه و چاك نتوانش گرفت جز با خاك }

٣٩.ثَوْبُ الْسَّلامَةِ لايَبْلى .

{ برو اى خواجه در سلامت كوش روز و شب جامه سلامت پوش } { هر لباسى ز هم فرو پاشد دايماً اين لباس ، نو باشد }

٤٠.ثَنِّ إِحسانَكَ بِالاِعْتِذارِ .

{ گر كرم مى كنى به حاجتخواه جود فرما و عذر جود بخواه } { كرم و جود ، كار مردان است عذرخواهى ، دوباره احسان است }

٤١.ثَوابُ الاخِرَة خَيْرٌ مِن نَعيمِ الْدُّنْيا .

{ نعمت دُنيى ار چه با جهت است بهتر از وى ثواب آخرت است } { دولت آخرت اگر خواهى روى گردان زدُنيى واهى }

٤٢.ثَناءُ الْرَّجُلِ عَلَى مُعْطيهِ مُسْتَزيدٌ .

{ به عطا كوش تا ثنا يابى كه ثنا جمله از عطا يابى }