نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٢٨٠

{ {...} قتش هم زنثراللئالى صفتش } { {...} صفت او دليل بر ذاتش } { انبيا را به ما فرستاده از بد و نيكمان خبر داده }

في نعت النبيّ عليه السلام

{ جامع فضل انبياى بحق شده ذات محمدى مطلق } { غرض از آفرينش عالم پيش او درج بينش عالم } { لي مع اللّه حال و پايه او همه عالم به زير سايه او } { پس كه از نور گشته آمده سايه اش بر زمين بيفتاده } { صفت رتبتش علا و على ظاهر و باطنش نبىّ و ولىّ } { آفرينِ خداىْ بر جانش بر محبان و آلُ و يارانش }

في سبب نظم الكتاب

{ يك شب از تنگناى عالم خاك سير كردم به سوى عالم پاك } { نُه بساط بسيط پيمودم از پى دُر محيط پيمودم } { محرم بارگاه روح شدم عارف عالم فتوح شدم } { فيض روحم دليل و رهبر شد سير روحانيم ميسّر شد }