حکمت نامه كودک - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣

١٣.مسند ابن حنبل ـ به نقل از اشعث بن قيس ـ : با نمايندگان قبيله كَنده ، بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد شدم . به من فرمود : «آيا فرزندى دارى؟». گفتم : هنگام حركت به سوى شما ، پسرى از دختر جد ، [١] برايم متولّد شد ؛ ولى به جاى آن ، سيرىِ خانواده ام را دوست مى داشتم . پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود : «هرگز ، اين را مگو ؛ چرا كه آنان ، نور چشم اند [اگر بمانند] و آن گاه كه گرفته شوند (بميرند) ، مايه پاداش [الهى] اند ؛ ولى اگر بگويى كه آنان ، مايه ترس و اندوه اند ، آرى ؛ [چنين است ]آنان ، مايه ترس و اندوه اند .

١٤.امام زين العابدين عليه السلام : از سعادت مرد ، داشتن فرزندانى است كه از آنها كمك مى گيرد .

١٥.امام كاظم عليه السلام : كسى خوش بخت است كه نميرد تا جانشينى از [نسل ]خود را ببيند .

١٦.الكافى ـ به نقل از بكر بن صالح ـ : به امام كاظم عليه السلام نوشتم : «من ، پنج سال است كه از فرزنددار شدن ، خوددارى كرده ام و اين ، بدان جهت است كه همسرم آن را ناخوش مى دارد و مى گويد : به خاطر كمىِ مال ، پرورش آنان براى من سخت است . نظر شما چيست ؟ امام عليه السلام در پاسخ من نوشت : «فرزند بخواه ؛ چرا كه خداوند عز و جلروزىِ آنان را مى دهد» .

١٧.امام رضا عليه السلام : بى ترديد ، هرگاه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ خير بنده اى را بخواهد ، او را نمى ميرانَد تا جانشينش (فرزند صالح) را به او نشان دهد .