امامت حضرت مهدى (عج) در اعتقاد ما - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٥٧
و تأمل در آنها اين مطلب را اثبات مىكند كه امامان (ع) عنايت خاصى داشتند كه امامت حضرت مهدى (عج) در جامعه مطرح شود تا خاتميت وصايت را اعلام كنند، آنان همچنين از فتنههايى كه ممكن است دامنگير مردم زمان غيبت شود، خبر دادهاند تا آنان هشيار گردند و فريب شياطين جن و انس را نخورده و در امامت امام غايب (عج) تشكيك ننمايند. از اين رو هر بار كه شيعهاى به امام زمان خويش مراجعه و از ظهور حضرت مهدى (عج) سؤال مىكرد، آن امام با دلدارى او و بيان مطالبى در مورد آن حضرت موجب آرامش وى مىگرديد و روحيه اميد و انتظار را در وجود او تقويت مىكرد و با عبارات گوناگون، بر حتميت و قطعيت ظهور حضرت حجت (ع) تأكيد مىكرد. تمام سؤال و جوابها حكايت از اين دارد كه شيعه علىرغم فشارهاى دستگاه حاكمه بر امامان، همچنان در انتظار ظهور روزشمارى مىكرده و اين خود قطعيت مسأله مهدويت و ظهور را در فرهنگ و افكار مردم نشان مىدهد.
در بيشتر روايات مربوط به حضرت مهدى (عج) بر اين مطلب تأكيد شده كه گسترش عدل و داد در روى زمين، پس از ظهور آن حضرت است؛ همان چيزى كه جامعه بشرى هميشه تشنه آن بوده و تبهكاران و ستمكاران، تنها شعار آن را سر دادهاند. امامان (ع) با تأكيد بر اينكه عدل و داد توسط حضرت مهدى (عج) در پهنه گيتى مستقر خواهد شد، به ما گوشزد كردهاند كه انتظار عدالت از تبهكاران، بيهوده است و شعارى كه آنان در اين زمينه سر مىدهند، فريب و سرابى بيش نيست؛ چگونه ممكن است غير عادل، عدالت پيشه كند و فاسد و تبهكار، صلاح و درستى را در جامعه گسترش دهد!
هر انسانى بطور طبيعى به مقتضاى ذات و صفاتش عمل مىكند، پس عدالت را بايد از صالحان انتظار داشت. استقرار عدل و داد در تمام گيتى از كسى غير از امام عصر (عج) ساخته نيست و تواناييهاى روحىاى كه خداوند در وجود آن حضرت نهاده، در حدّى است كه مىتواند رهبرى جهان را به دست گرفته، عدالت را در تمام گيتى گسترش دهد و چه بسا مردم جهان نيز طى قرنها تجربه به اين مطلب برسند كه تحقق عدالت واقعى جز از يك رهبر الهى بر نمىآيد كه اين خود موجب سرخوردگى آنان از رهبران فاسدشان گرديده، از روى اضطرار و بيچارگى دست به سوى آسمان دراز كنند و از خداوند استمداد جويند و اين خود گامى ديگر در تحقق شرايط ظهور باشد.