٢- آمريكا فرماندهى هرنوع اقدام نظامى به بهانه دمكراتيزه كردن جهان را از آن خود مى‌داند متناسب با آن، استراتژى جديدى در قالب جنگ نامتقارن به نام «جنگ سرخپوستى با سبزانديشان» «١» در پيش گرفته است. رابرت كاپلان يكى از شاخص‌ترين و جنجالى‌ترين استراتژيستهاى نو محافظه كار در ايالات متحده در سخنرانى خود به نام خاورميانه جديد MiddleEest New بيان داشت:
«ارتش آمريكا بايد به عصر جنگ با سرخپوستان بازگشت نمايد و همانگونه كه با قبايل مختلف سرخپوست در درون سرزمين آمريكا جنگيد، با چالشهايى كه فرهنگ‌ها و ملل مختلف و كوچك براى هژمونى آمريكا ايجاد مى‌كنند اقدام كند.» «٢».
ويژگيهاى استراتژى نوين نظامى آمريكا در عصر استعمار نوين را مى‌توان به شرح زير بر شمرد:
١- استراتژى قلعه‌اى يا امپراتورى قلعه‌ها: در اين استراتژى، آمريكا براى حضور فيزيكى در سرتاسر جهان، پايگاههاى نظامى خود را در سه سطح در مكانهاى مختلف تأسيس مى‌كند يا گسترش مى‌دهد: پايگاههاى بزرگ مانند تمام سرزمين عراق و افغانستان، اين دو كشور بزرگترين پايگاههاى آمريكا را تشكيل خواهند داد. پايگاههاى كوچك مانند پايگاههاى آمريكا در