آداب نماز ( فارسي ) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٩ - فصل سوم

قرار داده - تقرّب به قلب و سرّ و روح . پس ، كسى كه به حق نزديك شد ، از غير حقّ بعيد شود ، چنانچه سجده در ظاهر حاصل نشود مگر به موارات از همهء اشياء و احتجاب از هر چه چشم آن را ببيند ، همين طور امر باطن . پس ، كسى كى قلبش متعلَّق به غير حق شود در نماز ، به آن چيز نزديك ، و از آنچه كه حق اراده فرموده بعيد شود ، چنانچه حق فرمايد كه : ما قرار نداديم براى يك نفر دو قلب . [١] و رسول خدا فرمود كه خداى تعالى فرمود كه من اطلاع بر قلب بنده اى كه در آن حبّ اخلاص براى طاعت من و به دست آوردن رضاى من است پيدا نكنم ، مگر آن كه خودم متولَّى تمشيت امور او شوم و تدبير كارهاى او فرمايم . و كسى كه به غير من مشتغل باشد ، از استهزاء كنندگان محسوب است و اسم آن در ديوان زيانكاران مكتوب شود . » فصل سوم در حديث است كه چون نازل شد : فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظيم ٥٦ : ٧٤ ، [٢] رسول خدا فرمود : « اين را در ركوع قرار دهيد . » و چون نازل شد قول خداى تعالى : سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاعْلى ٨٧ : ١ ، [٣] فرمود : « اين را در سجود خود قرار دهيد . » [٤] و در حديث شريف كافى است كه : « اول اسمى را كه خداوند براى خود اتّخاذ فرمود » العلىّ « و » العظيم « بود . » [٥] و شايد « العلىّ » اول در اسماء ذاتيّه باشد ، و « العظيم » اول در اسماء صفاتيّه .
و بدان كه در سجود ، چون ساير اوضاع صلاتى ، هيئتى و حالى و ذكرى

[١] - ( احزاب - ٤ ) .
[٢] - « پس نام پروردگار بزرگ خود را تسبيح گوى . » ( واقعه - ٧٤ ) .
[٣] - « نام برتر پروردگارت را تسبيح گوى . » ( اعلى - ١ ) .
[٤] - مجمع البيان ، ج ٩ ، ص ٢٢٤ . در ذيل آيهء ٧٤ سورهء « واقعه » . .
[٥] - اصول كافى ، ج ١ ، ص ١٥٣ ، « كتاب التوحيد » ، « باب حدوث الاسماء » ، حديث ٢ . .